Ta żeńska grupa wokalna powstała w listopadzie 1959 roku. W skład wchodziły: Zofia Bogdanowicz, Niki Ikonomu, Elżbieta Klausz, Krystyna Pawelczyk, Iwona Racz, Anna Sadowa, Krystyna Sadowska. We wrześniu 1962 roku w sali Teatru Buffo odbył się koncert pod nazwą "Mikrofon dla wszystkich". Pod jego koniec wystapiła grupa uczennic w szkolnych mundurkach w wieku ok. 16 lat. Zaśpiewały wtedy pieśń portugalską " Ave Maria no morro ". Po jej zakończeniu grupa otrzymała długo trwające brawa i zespół pod kierownictwem Jerzego Janikowskiego musiał bisować. Tak rozpoczęła się kariera muzyczna tego żeńskiego zespołu wokalnego. Przyszły nagrania radiowe i audycje telewizyjne. Zespół koncertował w NRD i Szwecji. W 1964 roku dokonano pierwszych nagrań płytowych i zrealizowano film TV, który dziś nazwano by pewnie teledyskiem. J.Janikowski był twórcą zespołu i autorem muzyki większości utworów. Teksty piosenek pisali Włodzimierz Patuszyński i Andrzej Tylczyński.

Formacja powstała w Szczecinie w 1989 roku. W 1990 r. Firebirds wziął udział w konkursie festiwalu w Jarocinie, a dwa lata później doszedł do finału Marlboro Rock-in - lecz muzykom nie udało się zyskać popularności. Bez echa przeszedł również (wydany w 1995 r.) debiutancki album grupy - "Desire". Mimo to, już w 1995 r. wokół Firebirds zrobiło się głośniej - a to za sprawą udziału zespołu w jesiennym tournee Edyty Bartosiewicz, która została także producentką albumu "Kolory" z 1996 r. Z tego krążka pochodzą tytuły "Harry" i "24 zachody słońca". Ostatni album - "Trans..." - zespół nagrał w 1998. Krótko potem Firebirds zawiesili działalność. Wokalistka grupy - Joanna Prykowska - brała udział w kilku przedsięwzięciach (w styczniu 2001 w Szczecinie wraz z aktorem Konradem Pawickim wzięła udział w spektaklu "Miłosne opowieści", opartym na miłosnych piosenkach Cave'a we własnym tłumaczeniu). Ostatnio wokalistka wzięła również udział w nagraniu płyty "Playboy" łódzkiej formacji Hedone, śpiewając w duecie pierwszy promujący płytę singiel "To Tylko Miłość".

Co prawda poeta mieszkał w Szczecinie tylko kilka miesięcy na przełomie lat 1947-1948, jednak zdecydowałyśmy się zamieścić jego sylwetkę wśród innych osobistości Szczecina głównie ze względu na wiersze o Szczecinie napisne w tym okresie ("Szczecin", "Wiosna w Szczecinie", "Spotkanie w Szczecinie").
Poeta, dramatopisarz. Żył w latach 1905-1953. Członek grupy poetyckiej "Kwadryga", należał do cyganerii artystycznej i znany był ze swego poczucia humoru. W 1930 r. ożenił się z Natalią Awałow - adresatką swoich wierszy miłosnych. W 1939 r. zmobilizowany, dostał się do niewoli niemieckiej. W 1946 r. wrócił do kraju. Podjął współpracę m.in. z "Przekrojem" i "Tygodnikiem Powszechnym" oraz kabaretem krakowskim "Siedem kotów". W latach 50. krytykowany był za indywidualizm i brak "zaangażowania społecznego".
W Szczecinie, poeta zamieszkiwał na Pogodnie przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie 17. Niestety zaledwie w miesiąc po przeprowadzce do Szczecina, Gałczyński dostał ataku serca i trafił do szpitala na Unii Lubelskiej. Następnie powrócił do Warszawy, a w sierpniu następnego roku dołączyła do niego jego rodzina.

Jerzy Hawrylewicz urodził się 22 grudnia 1958 roku w Szczecinie. Karierę piłkarską rozpoczął w szczecińskich klubach sportowych Pogoń Szczecin, Arkonia Szczecin, Stal Stocznia Szczecin. W letniej przerwie 1983/84 o Hawrylewicza zabiegały dwa kluby - gdańska Lechia i szczecińska Pogoń. Oferta Pogoni okazała się bardziej kusząca i to właśnie dla tego klubu Hawrylewicz opuścił Stal Stocznię. W barwach Pogoni zdobył w 1985 roku tytuł wicemistrza Polski.
W przerwie zimowej 1987/88 pożegnał się z polskim futbolem i przeszedł do niemieckiej ligi amatorskiej VfB Oldenburg na pozycję napastnika. Dwa lata poźniej, w 1990 roku, VfB Oldenburg przeszedł do drugiej bundesligi. Hawrylewicz miał w tym swój niemały wkład - zdobył 15 bramek i asystował w 32 akcjach. W drugiej lidze asystował w jedenastu akcjach. 20 kwietnia 1992 roku, podczas meczu z HSC Hannover, Hawrylewicz dostał ataku serca. Dzięki szybkiej reakcji trenera Klausa-Petera Nemeta, sportowiec przeżył. Niestety, podczas reanimacji jego mózg był przez osiem minut niedotleniany, co spowodowało rozległe uszkodzenia półkul mózgowych. Od tamtego czasu Jerzy Hawrylewicz znajduje się w stanie półśpiączki. Jest wspierany przez całą swoją rodzinę (przede wszystkim przez żonę Ewę) i wielu sportowców, m.in. przez kluby sportowe VfB Oldenburg i FC Bayern München, oraz przez Dariusza Michalczewskiego - mistrza świata w boksie.

Najpopularniejszy zespół, który wybił się ze Szczecina. Hey powstał w czerwcu 1992 roku. Już w miesiąc po powstaniu zespół dostał zaproszenie do Jarocina, a w listopadzie podpisał swój pierwszy kontrakt. Pierwsza płyta "Fire" ukazała sie w lutym 1993 i po siedmiu miesiącach uzyskała status Złotej Płyty. Ich drugi krążek "Ho!" osiągnął status Platynowej Płyty. W kwietniu 1994, członkom zespołu zostaje nadany tytuł Honorowych Mieszkańców Szczecina przez prezydenta miasta. Telewizja Polska chyba nie chciała być gorsza, bo już w sierpniu zespół został uhonorowany w Sopocie Nagrodą za całokształt twórczości - zaledwie w drugim roku swojego istnienia(!?!).
Od 1996 roku wokalistka Hey'a zaczęła powoli rozwijać skrzydła solowej kariery. Od tej pory słyszało się więcej o samej Kasi, niż o całym zespole...
Ostatnia płyta "Music Music" ukazała się 17 listopada 2003.

Każdy z nas z pewnością pamięta przebój lat 80-tych "Diamentowy kolczyk", jego wykonawczyni - Anna Jurksztowicz - urodziła się 5.08.1963 w Szczecinie. Tutaj też ukończyła Wydział Wokalny ŚSM. Zadebiutowała w 1975 w amatorskim zespole wokalnym muzyki dawnej Musicus Poloniensis, w którym śpiewała do 1980. W latach 1980-84 była wokalistką szczecińskiej grupy Music Market, specjalizującej się w muzyce gospel i spirituals. Współpracowała także z poznańskim zespołem Spirituals and Gospel Singers. Z zespołami tymi dokonała nagrań dla archiwum PR, koncertowała w kraju i za granicą. Po raz pierwszy wystąpiła jako solistka na KFPP Opole '85. Po olbrzymim sukcesie stała się prawdziwą gwiazdą polskiej piosenki. Reprezentowała Polskę na wielu festiwalach zagranicznych. Nagrała piosenki do filmów i seriali tv, m.in. "Kingsajz", "Czułość i kłamstwa", "Matki, żony i kochanki", "Na dobre i na złe", "W pustyni i w puszczy", "Prosiaczek i Przyjaciele".

Zespół Kolaboranci

Grupa powstała latem/jesienią 1986 roku. Pierwszy koncert Kolaborantów odbył się siódmego marca 1987 roku w szczecińskim "Pinokiu". Już miesiąc później doszło do pierwszych nagrań studyjnych. W tym samym roku grupa zadebiutowała w Jarocinie. W końcu roku doszło do kolejnej sesji nagraniowej. W styczniu 1989 roku własnymi staraniami zespołu wydana została pierwsza z unikalnych już dzisiaj kaset demo pt. "I my kiedyś będziemy grać przeboje", a w chwilę potem Kolaboranci wzięli udział w Letniej Zadymie w Środku Zimy zorganizowanej przez Jurka Owsiaka, gdzie oprócz własnych numerów zaprezentowali kilka przeróbek znanych polskich hiciaków z lat sześćdziesiątych. W marcu 1990 roku u boku Dezertera kapela zagrała na jednym z koncertów gryfińskiej "Ewolucji" i był to ostatni występ z Piotrem Banachem, który w 1992 roku założył Hey'a Po wydaniu trzeciej płyty - mimo tego, że był to niezły okres dla Kolaborantów, zespół się rozwiązał. Tutaj w zasadzie kończy się ten najbardziej znany wszystkim etap działalności jednej z najciekawszych grup naszej sceny niezależnej. Reaktywacja nastąpiła w 1995 roku i zaowocowała płytą "Kukieł".

Krzysztof Kołbasiuk

Aktor teatralny, filmowy i telewizyjny. Urodził się 17 września 1952 roku w Szczecinie.
Na scenie zadebiutował w 1975 roku. W 1976 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Jako aktor teatralny debiutował w 1976 w warszawskim Teatrze na Woli, w spektaklu "Pierwszy dzień wolności" według Leona Kruczkowskiego. W teatrze tym aktor występował do roku 1985 kiedy to związał się z Teatrem Nowym. Następnie grał w Teatrze Dramatycznym w Warszawie oraz w Teatrze Polskim.
W telewizji zadebiutował w dwóch odcinkach serialu TVP "Daleko od szosy"(1976) jako Krzysztof, kolega Ani. Rok później zagrał główną rolę - Gniewka - w serialu dla młodzieży "Znak Orła" oraz w fabularyzowanym filmie dokumentalnym "Raszyn 1809". Pod koniec lat 70-tych należał do najlepiej zapowiadających się aktorów młodego pokolenia w kinie polskim. Pojawił się także w serialach "Doktor Murek", "Tajemnica Enigmy", "W Labiryncie" i "Dom". Rola Łukasza Zbożnego w tym ostatnim przyniosła mu dużą popularność wśród widzów.
Był związany z Polskim Radiem gdzie występował w Teatrze Polskiego Radia. Jego charakterystyczny głos był często używany do dubbingu w polskich wersjach językowych filmów zagranicznych; m.in. jako Guido Torstensen w "Porwanie 'Savoi'", Louis w "Małej Syrence", Pasibrzuch w "Smerfach", gubernator John Ratcliffe w "Pocahontas", Scott Calvin/Śnięty w "Śnięty Mikołaj 2".
Na dużym ekranie pojawił się m.in. w "Moja Angelika", w "Panu Tadeuszu", "Ogniem i Mieczem", "Tam i z powrotem" oraz w "Krzyżakach 2" Dariusza Goczały.
W ostatnich latach występował gościnnie w serialach telewizyjnych "Na dobre i na złe" oraz "Samo życie".
Jego pierwszą żoną była Dorota Stalińska, drugą zaś Jolanta Żółkowska. W wieku 54 lat, po udanym spektaklu "Zielona Gęś" Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego na deskach Teatru Polskiego w Warszawie, zmarł następnego ranka (3 marca 2006 roku).

Radosław Majdan

Piłkarz, pseudonim Rada (urodzony 10 maja 1972 w Szczecinie), występujący na pozycji bramkarza. Wychowanek Pogoni, występował w tym klubie 17 lat, zaczynając od trampkarza poprzez wszystkie grupy wiekowe aż do pierwszego składu. To poprzez dobrą grę w klubie Szczecińskim dostał się do kadry młodzieżowej a potem do S-kadry. Występował również w barwach Goztepe Izmir, PAOK SALONIKI, zespole ligi tureckiej BURSASPOR oraz ligi izraelskiej FC ASHDOD. Obecnie Radosław Majdan jest bramkarzem Wisły Kraków gdzie zadebiutował 13 marca 2004 roku w meczu z Górnikiem Polkowice. Do tej pory rozegrał w barwach Wisły 31 meczów, z czego 26 w ekstraklasie. W sezonie 03/04 zdobył Mistrzostwo Polski. Kontrakt ma ważny do 30.06.2006. Ma 186 cm wzrostu i waży 79 kg. Był członkiem reprezentacji Polski na Mundialu w 2002 roku. Rozegrał tam jeden mecz (Polska - USA 3:1)

Helena Majdaniec

Urodziła się 5 października 1941 roku w Mylsku na Wołyniu (ob. Ukraina). Już w Szczecinie ukończyła średnią szkołę muzyczną w klasie fortepianu. Śpiewała również w Chórze Politechniki Szczecińskiej.
W 1962 roku zadebiutowała na I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. Z zespołem Czerwono Czarni wylansowała takie piosenki jak: "Rudy rydz", "Czarny Ali Baba" i "Zakochani są wśród nas". U szczytu sławy znalazła się wraz z zespołem Niebiesko Czarni, z którymi nagrała między innymi "Powiedz jak mnie kochasz" lub "Chciałeś wszystko zmienić".
Helena Majdaniec występowała na festiwalach w Opolu i Sopocie, w Stanach, Kanadzie, Szwajcarii, Niemczech, Maroku i Kuwejcie. Z Niebiesko Czarnymi podbiła Szwecję, Jugosławię i Francję.
W 1967 roku rozpoczęła karierę solową, a rok później wyjechała do Paryża, gdzie śpiewała w kabaretach, radiu i telewizji. Na festiwalu "Złotej Róży" w Antibes (1971r) występowała u boku Cliffa Richarda i Olivii Newton-Jones.
Zagrała w filmach "Zakochani są między nami", "Zbrodniarz i panna", "Ktokolwiek wie" i w niemieckiej produkcji "Tytulu jeszcze nie mam".
Zmarła 18 stycznia 2002 roku w Szczecinie.

Wiesław Maniak

Lekkoatleta, mistrz Europy i medalista olimpijski. Urodził sie 22 maja 1938 r. we Lwowie. Jego rodzina została rozdzielona przez aresztowania NKWD. Ojciec Antoni po skazaniu na obóz pracy, a potem po demobilizacji trafił do Wielkiej Brytanii. Matkę Marię wraz z synem przesiedlono w 1946 roku w ramach repatriacji do Polski, gdzie zamieszkali w Szczecinie. Maniak podjął naukę w szkole podstawowej, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym przy ul. Małopolskiej, potem w LO nr2. To właśnie w liceum zetknął się z lekkoatletyką i stał się członkiem Klubu Sportowego "Czarni". W 1956 rozpoczął studia na Wydziale Ekonomicznym Politechniki Szczecińskiej, a rok później wyjechał do Manchesteru, do ojca. W 1960 roku przeniósł się wraz z nim do Irlandii, gdzie odkryto jego talent sportowy.

Najważniejsze punkty w karierze sportowej Wiesława Maniaka to:
1963 - mistrz Północnej Anglii na 100 jardów; wicemistrz na 220 jardów (pokonał wtedy Petera Radforda - najszybszego Europejczyka)
1964 - czwarte miejsce w biegu na 100 m (10,35 s) podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio (przegrał tylko z czarnoskórymi zawodnikami); nigdy przedtem, ani nigdy potem polski sprinter nie zajął tak wysokiego miejsca w finale olimpijskiego biegu na 100 metrów
1965 - finalista Pucharu Europy w biegu sztafetowym 4x100m (drugie miejsce, 39,5 s) w Stuttgarcie; mistrz Polski w biegu na 100 m i w biegu na 200 m (rekord Polski w biegu na 100 m - 10,1 s - był nie do pobicia przez kolejne 19 lat, do 1984r.)
1966 - piąte miejsce w plebiscycie na dziesiątkę najpopularniejszych sportowców Polski Przeglądu Sportowego; złoty medal w biegu na 100 m (10,55) na Mistrzostwach Europy w Budapeszcie; członek kadry sportowej podczas Mistrzostw Europy; mistrz Polski w biegu na 100 m
1967 - finalista Pucharu Europy; mistrz Polski w biegu na 100 m
1967 - zwycięzca biegu na 100 m (21,1 s) w Szczecinie
1968 - czwarte miejsce w Halowych Mistrzostwach Europy w Madrycie w biegu na 50 m; finalista Igrzysk Olimpijskich w Meksyku w biegu sztafetowym 4x100 m
1971 - członek kadry sportowej podczas Mistrzostw Europy w Helsinkach; mistrz Polski w biegu na 100 m

Zmarł na zawał serca 28.06.1982 roku w ZSRR. W 1995 w plebiscycie Kuriera Szczecińskiego został uznany za najlepszego sportowca ziemi szczecińskiej. Od 2002 roku station lekkoatletyczny w Szczecinie nosi nazwę Stadionu im. Wiesława Maniaka.

Zespół Moonlight

Jeden z najpopularniejszych polskich zespołów gotyckich - Moonlight - powstał w 1991 roku w szczecińskim liceum nr 6. Pierwszą nazwą grupy było "Under the Veil of Honesty" - chyba dobrze zrobili, że ostatecznie zdecydowali się na "Moonlight"...
Pierwsze demo zostało nagrane na przełomie 1992/1993. W 1996 roku Moonlight wygrał Ogólnoposki Festiwal Rock Block, a tuż po tym nagrał swoje drugie demo. Tego też roku grupa podpisała swój pierwszy kontrakt, a niedługo potem pojawiła się ich debiutancka płyta "Kalpa Taru". Grupa szybko zdobyła uznanie, co zauważyć można było w kolejnych nominacjach do różnych nagród - nominacja "Tylko Rock" w kategorii "Debiut Roku", wyróżnienie wokalistki przez magazyn "Brum", nominacja w kategorii "Płyta Roku" w "Machinie"... Moonlight może się poszczycić występami z takimi gwiazdami jak Pendragon, Mercyful Fate, Tiamat, Samael, Anathema, the Gathering, Megadeth i Deep Purple. W 2004 roku Moonlight wydał kolejną - już dziesiątą w swojej karierze - płytę.

Zespół Pogodno

Zespół powstał w 1996 roku. Nazwa pochodzi od jednej ze szczecińskich dzielnic. Pierwszy skład zespołu tworzyli Jacek Szymkiewicz - gitara, Adam Sołtysik - bas, i automat perkusyjny. Wkrótce jednak znaleźli prawdziwego perkusistę.
Swoją karierę muzyczną rozpoczęli u naszych zachodnich sąsiadów; dopiero później stali się znani w Szczecinie i całej Polsce. W 1999 grupą zainteresował się Tymon Tymański. Dzięki niemu "Pogodno" wydali swoją pierwszą płytę. Do kultowych utworów zespołu zaliczają się "Orkiestra" i "Pani w obuwniczym".

Dyskografia:
"Pogodno" - 2000r.
"Sejtenik Miuzik & Romantic Loff" - 2001r.
"Pogodno gra Fochmanna - Hajle Silesia" - 2002r.
"Tequilla" - 2003r.
"Pielgrzymka Psów" - 2004r.

Skład zespołu: Ania Brachaczek, Hrabia Fochmann - rhodes, gitara, bas, fortepian, Jarosław Kozłowski - perkusja, Marcin Macuk - klawisze, Michał Pfeif - bas, Dariusz Sprawka, Jacek Szymkiewicz - gitara, Łukasz Tic.

Henryk Sawka

Urodził się w 1958 roku w Gryfinie. Na stałe mieszka z rodziną w Szczecinie. Jest rysownikiem, satyrykiem, ilustratorem i karykaturzystą. Jego rysunki można znaleźć w "Kurierze Szczecińskim", "Polityce" lub "Wprost". Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Szczecińskim. Redaktor naczelny tygodnika Wprost, Marek Król, określił go jako "wnikliwego obserwatora sceny politycznej i autora niezliczonej liczby dowcipnych komentarzy". Sawka jest laureatem m.in. FAMY (stypendium artystyczne), Nagrody Młodych im. Wyspiańskiego i Nagrody Artystycznej Prezydenta Miasta Szczecina. Swoje prace wielokrotnie wystawiał w kraju i za granicą. Więcej informacji można znaleźć na oficjalnej stronie Pana Sawki: www.przyssawka.pl

Karolina Sawka

Karolina jest córką znanego szczecińskiego rysownika, Henryka Sawki. Urodziła się 15 grudnia 1991 roku i jest chyba najmłodszą osóbką prezentowaną w tym dziale. W wieku dziewięciu lat wygrała casting na rolę Nel w nowej wersji "W Pustyni i W Puszczy". Jej hobby to taniec, muzyka, fotografia i narciarstwo. Jeździ również konno. Aktorką pragnęła być od zawsze.

Maciej Silski

Muzyk, zwycięzca polsatowskiego Idola. Czy stanie się faktycznie sylwetką, którą Szczecin będzie mógł się w Polsce szczycić? To się jeszcze okaże. A my życzymy powodzenia!
Maciek urodził się 29 lat temu w Kwidzynie, jednak w Szczecinie spędził większość swojego życia. Tu uczęszczał do szkoły podstawowej i LO nr2. Tutaj również rozpoczął studia na wydziale humanistycznym.
Wykonywał wiele zawodów pracując również w szczecińskim porcie na stanowiskach trymera oraz sztareja. Równolegle rozwijał swoje zainteresowania muzyczne występując z zespołami: Fluid Film, Drive, Waterstone, Teges Nara. Brał udział w wielu festiwalach m.in. w Rock Black, Marlboro Rock-in, Węgorzewo.
W czerwcu 2005 roku został zwycięzcą czwartej edycji programu "Idol".

Monika Szwaja

Pisarka, autorka książek: "Jestem nudziarą", "Romans na receptę", "Stateczna i postrzelona", "Zapiski stanu poważnego". Mieszka w Szczecinie. Szczęśliwy przypadek sprawił, że nie dostała się na prawo i rozpoczęła pracę w telewizji, która stała się miłością jej życia. Ukończyła polonistykę na uniwersytecie w Poznaniu. W stanie wojennym uczyła polskiego i historii w Podgórzynie w Karkonoszach, potem przez sześć lat była nauczycielką w szczecińskich szkołach. Dzięki doświadczeniom z tego okresu powstał bestseller "Jestem nudziarą". W 1989 roku, jak wielu wyrzuconych wcześniej dziennikarzy, powróciła do pracy w telewizji. Kocha muzykę: klasyczną, symfoniczną, folk irlandzki oraz szanty. Kocha góry w każdej postaci. Kocha ludzi (z wyjątkiem wrednych i głupich). Kocha psy (bez wyjątku).

Krzysztof Warlikowski

Reżyser teatralny. Urodził się 26 maja 1962 roku w Szczecinie. Był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunkach historii, filologii romańskiej i filozofii. W 1983 wyjechał do Francji, gdzie studiował historię teatru antycznego w École Pratique des Hautes Études oraz filozofię, literaturę francuską i języki na Sorbonie. Do Polski wrócił w 1989 roku, po czym rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Dyplom reżysera zdobył w 1993 roku reżyserią "Białych nocy" wg Dostojewskiego.
Brał udział w warsztatych prowadzonych przez Petera Brooka, Ingmara Bergmana i Giorgio Strehlerm'a. Od dawna współpracuje z Małgorzatą Szczęśniak (scenografia) i Pawłem Mykietynem (muzyka). Jest uważany za scenicznego prowokatora - w tej roli dał się poznać już w 1995, przy realizacji dramatu Bernarda-Marie Koltesa pt.: "Roberto Zucco". Do jego ulubionych wyzwań artystycznych należą Biblia, antyk i dramaty Szekspira.
Pracował w Hanowerze, Paryżu, Stuttgarcie, Beer Sheva, Londynie, Bonn, Nicei, Mediolanie, Budapeszcie, Hamburgu, Sztokholmie, Tel Avivie, Wiedniu, Amsterdamie i Zagrzebiu.
W 2000 roku Warlikowski zadebiutował jako reżyser operowy, przygotowując w Teatrze Wielkim w Warszawie prapremierę opery Roxanny Panufnik pt.: "The Music Programm".
W maju 2004 r. został odznaczony Orderem Kawalera Kultury. Order ten przyznawany jest za zasługi dla światowej kultury, i za promocję kultury francuskiej na świecie.
Od 1999 jest na stałe związany z warszawskim Teatrem Rozmaitości.

Niektóre inscenizacje:
1992 - "Białe noce", F. DostojewskiPWST w Krakowie, Scena Szkolna
1994 - "Kupiec wenecki", W. Szekspir, Teatr im. W. Horzycy w Toruniu
1995 - "Proces", F. Kafka, School of Drama Beit Zvi w Tel Awiwie
1998 - "Poskromienie złośnicy", W. Szekspir, Teatr Dramatyczny w Warszawie
2000 - "Burza", W. Szekspir, Staatstheater w Stuttgarcie
2001 - "Oczyszczeni", S. Kane, Teatr Rozmaitości w Warszawie
2002 - "W poszukiwaniu straconego czasu", M. Proust, Schauspiel w Bonn
2003 - "Ubu Rex", K. Penderecki, Teatr Wielki w Warszawie
2006 - "Wozzeck", A. Berg, Teatr Wielki w Warszawie

Niektóre nagrody:
1997 - Honorowy Złoty Yorick - nagroda w konkursie Theatrum Gedanense na inscenizację sztuki Szekspira dla "Zimowej opowieści"
2003 - Paszport Polityki
2004 - Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla promocji Polski w świecie w 2003

Lidia Wasiak

Miss Polonia 1983. Lidia Wasiak urodziła się w 1962 roku. W wieku dwudziestu lat, za namową koleżanki wystąpiła w pierwszej od dwudziestu pięciu lat edycji konkursu "Miss Polonia" i ... zdobyła tytuł najpiękniejszej Polki. W nagrodę otrzymała Fiata 126p i zaszczyt reprezentowania kraju na konkursach Miss World i Miss Europe. Była pierwszą Polką, która uczestniczyła w wyborach Miss Świata.
Po dwudziestu jeden latach od tamtego wydarzenia, zdecydowała się na udział w reality show TVN "Wyprawa Robinson".
Obecnie pracuje w solarium i marzy o założeniu gabinetu odnowy biologicznej. Mieszka na jednym ze szczecińskich osiedli wraz z córką Karoliną. Wierzy, że w wieku sześćdziesięciu trzech (a więc po kolejnych 21 latach) "pokaże, że sześćdziesiątki też jeszcze wiele potrafią".