Dziwna ulica. Jakby z innego czasu, innego miasta. A miasto przecież tutaj na wyciągniętą rękę. W pogodne dni widać z Heyki spacerowiczów po drugiej stronie Odry, a w bezwietrzne słychać peronowe zapowiedzi z dworca.

Jednak ta bliskość jest złudzeniem. Miasto o ulicy Heyki zapomniało dawno. Zimne oko miejskiego urzędnika spoczęło na tym skrawku ziemi tuż po wojnie, kiedy przyszło nadawać ulicom polskie nazwy. A potem już nigdy. Mieszkańcy ulicy Heyki, znękani tutejszym życiem, pukają niekiedy do urzędniczych sumień, jakby zapominając, że urzędnicy sumień nie mają.

Tutejsi to ludzie z pustego obszaru, skazani na okaleczony pejzaż, jeden smutny autobus i dwa małe sklepy. Dom u zbiegu Heyki i Maklerskiej powinien być rozebrany kilkadziesiąt lat temu, bo grozi zawaleniem. Ale urzędnicy czekają. Może dzisiaj jeszcze nie padnie? Właściwie wszystkie tutejsze domy są jak ze słego snu. Nikt po wojnie przy nich nie majstrował, bo i po co? Szczecin nigdy nie miał pomysłu, co zrobić z tą częścią Łasztowni, która za Niemców była osobną wyspą i miała swoją osobną nazwę - Sielber Wiese, Srebrne Łąki.

Perspektywę ulicy zamyka stocznia rzeczna, o której można by napisać całą książkę. Stocznia miała swe dobre czasy, ale nie na tyle, żeby coś zrobić dla ulicy Heyki. Teraz jednak ma kłopoty sama ze sobą i kłopoty ulicy nic jej nie obchodzą. Od kolejowego wiaduktu do placu Nysy Polskiej - który jest placem tylko z nazwy, bo cała ta okolica to jeden, wielki plac - ulica Heyki obrośnięta jest przez magazyny, hurtownie i warsztaty. Wszystkie one są w stylu ulicy. Ich właściciele postępują w taki sposób, jakby wstydzili się, że tu rezydują. Kiedy tylko kończą pracę, biegną do swych szybkich samochodów i zmykają do cywilizacji.

A przecież kiedyś tętniło tu życie. Były prawdziwe ulice, pensjonaty, restauracje, sklepy i piwiarnie. Ulica Heyki nazywała się wtedy Drzewna i miała połączenie z drugą stroną Odry, ponieważ właśnie w tych stronach znajdował się wylot mostu Kolejowego. Obecnie po moście ani śladu.

Co na to wszystko patron ulicy, Leon Heyke? Zapewne w grobie się przewraca. Swoją drogą, ciekawe kto w Szczecinie, po wojnie wpadł na pomysł, aby nadać ulicy imię tego kaszubskiego księdza, pisarza i poety, zamęczonego przez hitlerowców w trzydziestym dziewiątym? Po wojnie jednak byli chyba trochę inni urzędnicy niż obecnie. Może coś czytali? A może nawet mieli sumienia?

pez, Agencja MFP
(przedrukowane bez pozwolenia)