Secession Love Orchestra - zespół ten powstał wiosną 1996 roku. Założyli go ówcześni uczniowie Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Szczecinie, Mati (Marcin Klassa, ur. 4 kwietnia 1979 roku w Grudziądzu, śpiew, gitara, bas, klawisze, perkusja) i Wa770 Straw (Aleksander Słomiński, ur. 16 czerwca 1980 roku w Szczecinie, gitara, klawisze, bas).

Od samego początku obaj zaczęli prowadzić w formie pamiętnika Komix - Tasiemiec, roboczo zatytułowany "CZAD!!!!", który w 2003 roku osiągnął 1520 stron. W lutym 1996 roku przyjęli nazwę Back Slash Arrow, wkrótce rezygnując z ostatniego wyrazu w tej nazwie. Zamierzali grać muzykę eksperymentalną. Mati zasłynął wśród uczniów grając solówki perkusyjne oraz na szkolnym pianinie, na którym na przełomie 1995 i 1996 roku skomponował motyw do utworu "I'n So Grave". Przez Pawła Wolnego był wtedy nazywany Ozzy Klassa. W marcu Mati zmienił nazwę zespołu na Secession Orchestra, a inspiracją były widokówki przedstawiające Szczecin z przełomu XIX i XX wieku. Dołączył do nich wtedy (5 marca) Wa77o Rosary (Aleksander Różanek, ur. 4 maja 1980 roku w Szczecinie, perkusja, śpiew, gitara, klawisze), który zakończył akurat karierę perkusisty w zespole 104 Strona Świata. W tym samym czasie odbył się znany koncert na rzecz ratowania Kamienicy Loitzów, w której ma siedzibę szczecińskie PLSP z udziałem m. in. 104 Strony Świata, Dzikej Cherry, Żółtych Papierów. Na koncercie tym pojawili się również SO. Od tej chwili został Różanek oficjalnym perkusistą Secession Orchestra, choć równocześnie objął funkcję wokalisty w powstałej na gruzach 104-ki grupy Dzika Cherry, której przewodzi do dziś. W obliczu tego faktu założyciele zespołu zmuszeni zostali do szukania nowego perkusisty, a rezultaty okazały się mizerne. Warto przy tym odnotować fakt, że Różanek i Mati stworzyli wówczas jednorazowy projekt Wild Wiśnia, złożony z dwóch perkusistów, a mający cyklicznie co pięć lat nagrywać płytę, rozpadać się, by po upływie kolejnych pięciu lat reaktywować się i nagrać kolejną płytę. Ta formacja jednak nie nagrała żadnego utworu.

Wiosną 1996 roku do SO należeli klawiszowcy S.B. Stasik (Sebastian Stasik) i Tomo B. (Tomasz Brzeziński), lecz ich obecność w zespole nie była długa. Duet Wa77o & Mati nagrał wtedy na komputerze tego pierwszego utwór "Dangerahed". W tym czasie muzycy mieli okazję być w Berlinie. Latem Mati postanowił dodać do nazwy zespołu słowo Love, bo dotychczasowa nazwa była kojarzona z wojną secesyjną. Nagrał też z założoną w Grudziądzu przez siebie jako perkusistą i kuzyna gitarzystę formacją Pioter & Mati płytę "Technic Mobilization", z utworami takimi jak: "Chew At Concrete", "Pszczółka", "Budaprem", czy też własną wersję "Niszcz Nazizm" zespołu Apatia.

W lutym 1997 roku Mati i Wa770 Straw przy udziale Piotra Lewandowskiego nagrali m. in. wiązankę złożoną z utworów zespołu The Beatles (jak "Two Of Us", "Norwegian Wood" i "Yesterday"). Wiosną oficjalnym basistą grupy został Igor Macharzewski, który zagrzał miejsce w zespole do lutego 1998 roku. Mimo tych przetasowań personalnych, Mati i Wa77o Straw komponowali nadal swoją muzykę. W czerwcu 1997 roku zarejestrowali na komputerze Słomy "The Frog Expedition". Nieco wcześniej, bo w kwietniu Mati nagrał wraz z Piotrem m. in. utwór "Last Time Riding On My Harley" oraz "Opera", a w grudniu m. in. "Duck Soup" czy "Messiah", które miały znaleźć się na ich drugiej płycie - "Second Second". W maju 1998 roku w szeregi grupy wstąpił Tom (Tomasz Autokarowski, obecnie nazywany też jako Tomeck) pełniący odtąd funkcję basisty i klawiszowca, a Mati & Co. znalazł się wtedy na deskach sceny na dziedzińcu Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie.

Nagrania zespołu trwały również w 1999 roku. W lutym nagrano utwór "Take It Away", w kwietniu dwie części do suity "Daybreaker" oraz piosenkę "Maggie Mae", która stała się kością niezgody między Matim i Wa77em S. Wówczas zespół występował na żywo jako trio, a rolę perkusisty przejął Mati. W czerwcu 1999 roku Mati & Co. pojawił się na koncercie grupy Dzika Cherry podczas obchodów Dni Morza w Szczecinie. To był ostatni koncert, na jakim się pojawił. Konflikt między Matim a Słomińskim narastał. W grudniu 1999 roku Wa77o Straw niesłusznie określił kompozycję Matiego "Dreammer" jako plagiat "Pszczółki Maji" (co raczej nie było zgodne z prawdą), po czym obaj stwierdzili, że lepiej by było grać solo. Był to powód, dla którego Mati w 2000 roku został multiinstrumentalistą, udając cały zespół podczas nagrań.

W roku 2000 jako jednoosobowy projekt Mati's Light Orchestra rozpoczął nagrania nad albumem "Wonderland" (m. in. przy okazanej pomocy ze strony Piotra Dąbrowskiego), a w latach następnych "Antology I" (2001), "Greatest Hits" (2002), "Affinity" (2003), mając wcześniej nagrany w ostatnich dniach 1999 roku album "White Christmas", pozostając nadal aktywnym twórczo. W tym czasie Wa770 Straw wyemigrował do Lublina. Mimo tej rozłąki, SLO spotkali się w lutym 2002 roku, kiedy ustalono, że Wa77o Straw przy użyciu całej dostępnej mu techniki dokończy nagrywanie rozpoczętego przez Matiego albumu Secession Love Orchestra "Greatest Hits", poszerzonego o materiał z albumu "Antology I".

Na przełomie 2002 i 2003 roku Krzysztof Rogalski vel Koszewski alias Koszer Masturbo Masturbante Mutant dokonał obróbki cyfrowej albumu Matiego "Wonderland". Obróbka ta jednak nie została udostępniona. Równocześnie Mati miał zadebiutować jako tancerz występując w takich klubach jak "Propaganda", czego jednak nie dało się potwierdzić.

Jesienią 2003 roku Różanek wziął udział w III edycji programu telewizyjnego "Idol", gdzie m. in. zaśpiewał utwór zespołu Queen "We Are The Champions".



Mgr inż. Marek Stawski, 20 października 2003 roku
Wszelkie prawa zastrzeżone

Kontakt z zespołem:
e-mail: grudziadz19@wp.pl