Niewiele osób wie cokolwiek na temat szczecińskich legend. Kiedyś, ktoś tam, coś tam, zasłyszał o Baszcie Siedmiu Płaszczy - no bo w końcu skądś taka dziwna nazwa musiała się wziąć. Może, coś tam, ktoś tam, kiedyś słyszał o Skarbku z Puszczy Bukowej. A co poza tym? Czy mamy w Szczecinie w ogóle jakieś legendy? - Jedno jest pewne, nawet jeżeli są to wiemy o nich niewiele. Na tej stronie będziemy starały się przybliżyć historie związane z naszym miastem. Historie często będące tylko podaniami, legendami, baśniami, a czasem będą opowiadały o faktycznych zdarzeniach. Jeżeli znacie jakieś interesujące legendy związane z naszym miastem, przysyłajcie je do nas!

Baszta Siedmiu Płaszczy
Gryf - pomorski herb
Skarbek - Duch Lasu
Sydonia von Bork
O kościele w Trzęsaczu

Legenda o Skarbku - chytrym duszku podziemii - powstała całkiem niedawno (jak na legendę), bo dopiero w 1925 roku (po katastrofie górniczej w kopalni kredy).

W miejscu dzisiejszego Jeziora Szmaragdowego była niedyś odkrywkowa kopalnia kredy. Legenda głosi, że Skarbek jak każdy chytry duszek miał ukryty gdzieś skarb. Jednak kosztowności, klejnoty i bogactwo jakie trudno sobie wyobrazić nie spoczywały wcale w kociołku na końcu tęczy, lecz ukryte były w głębi wzgórza w Puszczy Bukowej.

Niestety spokój Skarbka zakłócony został, gdy ludzie odkryli, że w lasach bukowych, właśnie koło wzgórza Skarbka znajdują się pokłady kredy. Kreda jako ważny surowiec budowlany, była w cenie, dlatego rozpoczęły się prace górnicze. Spokój Skarbka został zdecydowanie nadszarpnięty, a on sam zdenerwowany zamieszaniem w pobliżu jego skarbu zdecydował się przeszkodzić górnikom. Duszek lasu zaczęrpnął zielonej wody z podziemnego źródła i zatopił kopalnię wraz z górnikami. W ten sposób kopalnia zamieniła się w jezioro, a nieszczęśni górnicy spoczęli na jego dnie. Podobno przy dobrej pogodzie wciąż dostrzec można wagoniki kopalniane leżące głęboko pod wodą. Za to skąpy duch lasu odzyskał spokój, którym cieszy się po dzisiejszy dzień.

Opracowanie: Agata Stankiewicz