Leży na terenie Szczecińskiego Parku Krajobrazowego, na północno-zachodnich obrzeżach Gór Bukowych (my też mamy góry! niskie, bo niskie, ale zawsze coś:-)). Z wielu punktów widokowych rozpościera się widok jakby żywcem przeniesiony z Bieszczad.

Brzegi jeziora są wysokie (nawet do 40m), urwiste i zalesione. Wody zawdzięczają swoją niesamowitą barwę dużej zawartowści węglanu wapnia. Do 1925 roku w miejscu jeziora funkcjonowała odkrywkowa kopalnia kredy. Legenda głosi, że złośliwy i chciwy duszek Skarbek zatopił ją, gdy górnicy natrafili na jego sekretny skarbiec. Jezioro jest jednym z wielu pięknych miejsc w Puszczy Bukowej. Szkoda tylko, że te przecudowne tereny zostały rzucone na pastwę losu i od wielu już lat niszczeją. A mogłoby tu być jeszcze piękniej...


Aleksandra Bąk, 2000
Źródło:artykuł Anety Klonowskiej